Tasavvufî Düşüncede Fenâ Kavramı

Kur‘ân ve sünnete dayalı tasavvuf disiplini, kendine özgü terminolojisi ve bu terminoloji içerisinde yer alan kavramlarla şekillenmiştir. Bu kavramlar arasında yer alan fenâ, nefsin arınması ve kurtuluşuna imkân tanıyan, ancak anlaşılması ve ifade edilmesi güç olan bir kavram olarak dikkat çekmektedir. Zorlu bir hedefe işaret eden fenâ, sahip olduğu derin ve gizemli boyutlarıyla tasavvuf literatüründe önemli bir yere sahiptir.
Bu çalışma, bir giriş ve iki ana bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında, araştırmanın konusu, kapsamı, amacı, önemi ve yöntemi ele alınmıştır. Birinci bölümde, fenâ ve bu terimle bağlantılı bazı kavramlara yer verilmiş, tartışmalı meseleler bağlamında fenânın daha iyi anlaşılması amaçlanmıştır. Bu kısımda fenâ ile ilişkili olan mârifet ve vecd, bağımsız başlıklar olarak ele alınmamış; ancak içerik itibarıyla farklı bölümlerde bu kavramlara değinilmiştir. Ayrıca fenânın semâ, ney ve halk-ı cedîd ile olan ilişkisi ele alınarak farklı bir bakış açısı kazandırılması hedeflenmiştir. İkinci bölümde ise fenâ tecrübesini yaşayan bireyin psikolojik yansımaları incelenmiş; bu hâlin tam karşılığını vermemekle birlikte elde edilen veriler ışığında, bazı mistik düşüncelerdeki karşılıkları değerlendirilmiştir.