Bu kitap, nübüvvet meselesini farklı ilmî gelenekler ve düşünce biçimleri üzerinden ele alan disiplinler arası bir çalışmadır. Kitap, nübüvveti yalnızca peygamberlik kurumunu açıklayan dar bir kavram olarak değil; vahiy, akıl, bilgi, dinî otorite, hukuk ve toplum düzeniyle ilişkili çok katmanlı bir mesele olarak değerlendirmektedir. İlk bölüm, Kur’an’da nübüvvet kavramını filolojik ve semantik açıdan incelemekte; nebî, resûl, vahiy, kitap, hikmet, hidayet, tebliğ ve rahmet gibi kavramlar arasındaki anlam ilişkilerini ortaya koymaktadır. Böylece nübüvvetin Kur’an’daki kavramsal zemini belirginleştirilmektedir. İkinci bölüm, kelâm geleneğinde nübüvvetin gerekliliği ve Hz. Muhammed’in peygamberliğinin ispatı meselesine odaklanmaktadır. Bu çerçevede Mu‘tezile, Mâturîdîlik ve Eş‘arîlik gibi kelâm ekollerinin yaklaşımları ile Kur’an’ın i‘câzı, Hz. Peygamber’in şahsiyeti ve önceki kutsal metinlerdeki müjdeler gibi deliller ele alınmaktadır. Üçüncü bölüm, Fârâbî ve İbn Sînâ’da nübüvvet teorisini metafizik, epistemolojik, dilsel ve toplumsal- siyasal katmanlarıyla değerlendirmektedir. Vahyin Faal Akıl, aklın yetkinleşmesi, mütehayyile gücü, temsil, din dili ve erdemli toplum düzeniyle ilişkisi felsefî açıdan tartışılmaktadır. Son bölüm ise meseleyi İbn Meymûn üzerinden Yahudi düşüncesi bağlamına taşımakta; peygamber ile haham arasındaki otorite ilişkisini incelemektedir. Bu yönüyle kitap, nübüvveti vahiy, akıl ve otorite ekseninde geniş bir düşünce tarihi perspektifiyle ele almaktadır.
Prophethood
Revelation, Intellect, and Authority
This book is an interdisciplinary volume that examines the question
of prophethood through different scholarly traditions and modes of
thought. The book treats prophethood not merely as a narrow theological
institution, but as a multilayered issue closely connected with revelation,
reason, knowledge, religious authority, law, and social order.
The first chapter investigates the concept of prophethood in the Qur’an
from a philological and semantic perspective. It analyzes the semantic
relations between such key terms as nabī, rasūl, revelation, scripture,
wisdom, guidance, proclamation, and mercy, thereby clarifying the
Qur’anic conceptual framework of prophethood. The second chapter
focuses on the necessity of prophethood in the kalām tradition and on
the proofs offered for the prophethood of Muhammad. In this context,
it discusses the approaches of major theological schools such as the
Muʿtazila, Māturīdism, and Ashʿarism, together with arguments based
on the inimitability of the Qur’an, the Prophet’s moral character, and
earlier scriptural annunciations. The third chapter examines the theory
of prophethood in al-Fārābī and Avicenna through its metaphysical,
epistemological, linguistic, and socio-political dimensions. It explores
the relation of revelation to the Active Intellect, the perfection of the
human intellect, the imaginative faculty, symbolic representation, religious
language, and the virtuous social order. The final chapter extends
the discussion to Jewish thought through Maimonides and investigates
the relationship between prophetic authority and rabbinic authority. In
this respect, the volume offers a broad intellectual-historical perspective
on prophethood as a problem situated at the intersection of revelation,
reason, and authority.
Keywords: Prophethood; Revelation; Intellect; Kalām; Active Intellect;
Imaginative Faculty; Rabbi; Nabī; Rasūl; Guidance.
İÇ SAYFALAR
