Bu çalışma, klasik, modern ve postmodern düşünce geleneklerinde eğitim anlayışının geçirdiği ontolojik ve epistemolojik dönüşümü felsefî bir perspektifle incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın temel problemi, varlık, hakikat, insan, bilgi ve değer anlayışlarında meydana gelen tarihsel değişimlerin eğitim düşüncesini hangi yönlerden dönüştürdüğü ve bu dönüşümlerin eğitimin amacı, yöntemi ile insan tasavvuruna nasıl yansıdığı sorusudur. Eğitim, pedagojik uygulamalar ve öğretim tekniklerinin ötesinde, insanın varlıkla, hakikatle ve değerle kurduğu ilişkinin tarihsel tezahürü olarak ele alınmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş; doküman analizi, felsefî-tarihsel analiz, kavramsal çözümleme, karşılaştırmalı inceleme birlikte kullanılmıştır. Klasik-modern-postmodern eğitim süreçleri bilgi, varlık ve değerden bağımsız değildir. Bu bütünlüğün farkında olan çalışma eğitim teorilerinin metafizik temelini ortaya koymaya çalışmıştır. Eğitimin varlık, bilgi ve değere dayalı yapısını ortaya çıkarma çabası içinde olan çalışma insan-hakikat ilişkisini dikkate alarak seyrini ortaya koyma çabası içinde olmuştur. İnsanın yetkinliği amacında olan klasik eğitim, modern dönemde özne merkezli bir yapı kazanmıştır. Postmodern süreçte ise hakikatin çoğullaşmasıyla insan, hayat ve değerin mana zeminini zayıflamıştır. Bu zayıflama eğitimin geleceğini tartışmalı hâle getirmiştir. Varlık, bilgi ve değer bağlamında eğitimdeki dönüşümü ele alan çalışmada, klasik-modern ve postmodern süreçlerde olan dönüşüm ele alınmaya çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler: Eğitim Felsefesi; Klasik-Modern-Postmodern Düşünce; Paideia; Hakikat; İnsan
This study aims to examine the ontological and epistemological transformation
of the understanding of education in classical, modern, and
postmodern thought traditions from a philosophical perspective. The
fundamental problem of the study is how historical changes in the understanding
of existence, truth, humanity, knowledge, and values have
transformed educational thought, and how these transformations are
reflected in the purpose, method, and conception of humanity in education.
Education is considered not only as pedagogical practices and
teaching techniques, but also as the historical manifestation of human
relationship with existence, truth, and values. The study adopts a qualitative
research method; document analysis, philosophical-historical
analysis, conceptual analysis, and comparative study are used together.
Classical, modern, and postmodern educational processes are not
independent of knowledge, being, and value. Aware of this unity, this
study has sought to reveal the metaphysical foundation of educational
theories. In its effort to uncover the structure of education based on
being, knowledge, and value, this study has sought to trace its course
while taking into account the relationship between humanity and
truth. Classical education, which aims at human competence, has acquired
a subject-centered structure in the modern era. In the postmodern
era, however, the pluralization of truth has eroded the foundational
meaning of humanity, life, and value. This erosion has made the future
of education a subject of debate. This study, which addresses the
transformation in education within the context of being, knowledge,
and value, seeks to examine the transformations occurring in the classical-
modern and postmodern eras.
Keywords: Philosophy of Education; Classical-Modern-Postmodern
Thought; Paideia; Truth; Human
İÇ SAYFALAR
