Dil araştırmalarının, özel dilbilimden genel dilbililm paradigmasına yönelişi, morfoloji alanında değişime yol açmıştır. Geleneksel dönemde özel dilbilim yaklaşımıyla şekillenen Arap morfoloji çalışmaları, modern dönemde genel dilbilim ve biçimbilim perspektifinden yeniden ele alınmıştır. Bu teorik yönelim, Arap morfolojisini çözümleme,olgularını tanımlama ve kavramlaştırma biçimini köklü biçimde etkilemiştir.
Geleneğin Arap morfolojisi olan sarf disiplini onun özgün yanları üzerine odaklanmış, kavram ve kurumlarını bu yapı doğrultusunda geliştirmiştir. Genel dilbilim ve genel morfoloji temelli çalışmalar ise Arap morfolojisinin evrensel görünümünü kavramsal ve kurumsal düzlemde yeniden inşa etmiştir. Geleneğin birikimine yaslanan ve geleneği tamamlayan niteliği olan modern çalışmalar, sarf çalışmalarını tamamlamakta, çeşitlendirmekte ve zenginleştirmektedir. Bu bağlamda Modern Arap Morfolojisi; genel morfoloji perspektifinden Arapçanın yapısını çözümlemekte ve o alandaki evrensel ve ortak kavramsal dili Arapça özelinde geliştirmektedir. Bu süreçte ortaya çıkan kavram setleri, karşılaştırmalı dil çalışmalarının kavrsamsal alt yapısı oluşturmaktadır.
Elinizdeki bu eser, Arap morfolojisinin gelenekten moderne uzanan dönüşümünü; paradigma, metodoloji, disiplin adlandırılması, morfolojik tipoloji, tanım, temel birim, sözcüklerin unsurları, kök ve köken, kelime tasnifi başlıkları çerçevesinde sistematik biçimde ve karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Ayrıca Arap morfolojisinin; sesbilim, bürünbilim, sözcübilim gibi alanlarla ara kesitlerinde modern dönemde görülen teorik açılımları ve yeni kavramları ele almaktadır. Özetle bu çalışma, Arap morfolojisinin çağdaş dönemde değişen paradigmatiik, metodolojik, kurumsal ve kavramsal yüzünün genel çerçevesini çizmekte, panoramik bir betimlemesini sunmaktadır.
The shift in linguistic research from the special linguistics paradigm to the general linguistics paradigm has led to changes in the field of morphology. Arabic morphology studies, which were shaped by the special linguistics approach in the traditional period, have been reexamined in the modern period from the perspective of general linguistics and morphology. This theoretical orientation has profoundly affected the way Arabic morphology is analyzed, its phenomena are defined, and its concepts are conceptualized.
The discipline of sarf, which is the traditional Arabic morphology, has focused on its unique aspects and developed its concepts and institutions in line with this structure. Studies based on general linguistics and general morphology, on the other hand, have rebuilt the universal appearance of Arabic morphology on a conceptual and institutional level. Modern studies, which rely on the accumulated knowledge of tradition and complement it, complete, diversify, and enrich sarf studies. In this context, Modern Arabic Morphology analyzes the structure of Arabic from a general morphological perspective and develops the universal and common conceptual language in that field specifically for Arabic. The sets of concepts that emerge in this process form the conceptual infrastructure of comparative linguistic studies.
This work systematically and comparatively examines the transformation of Arabic morphology from tradition to modernity within the framework of the following headings: paradigm, methodology, disciplinary designation, morphological typology, definition, basic unit, elements of words, root and origin, and word classification. It also addresses the theoretical developments and new concepts seen in the modern period at the intersections of Arabic morphology with fields such as phonetics, morphology, and lexicology. In summary, this work outlines the general framework of the changing paradigmatic, methodological, institutional, and conceptual aspects of Arabic morphology in the contemporary period and provides a panoramic description.
İÇ SAYFALAR
