Modern toplumlarda bireyselleşme süreci gençlerin din algısını ve din-darlık biçimlerini derinden etkilemektedir. Bu çalışmanın problem cümlesi, lise öğrencilerinin bireyselleşen dindarlık bağlamında din eğitimi deneyimlerinin ve beklentilerinin yeterince incelenmemiş olmasıdır. Araştırmanın amacı, öğrencilerin dinî bilgiye, anlam arayışına ve din eğitimi uygulamalarına yönelik algılarını ortaya koymak; bireyselleşen dindarlık bağlamında eğitim süreçlerinin ne ölçüde ihtiyaçlara cevap verdiğini değerlendirmektir. Çalışma, bireyselleşmenin gençlerin dinî kimlik ve aidiyet gelişiminde belirleyici bir rol oynadığı varsayımına dayanmaktadır. Bu yönüyle araştırma, hem din eğitimi politikaları hem de öğretim yöntemleri açısından önemli veriler sunmaktadır. Nitel araştırma yaklaşımıyla yürütülen çalışmada amaçlı ve kartopu örnekleme yöntemleri birlikte kullanılmış; farklı lise türlerinden öğrencilerle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Veriler betimsel ve tematik analiz teknikleriyle değerlendirilmiştir. Bulgular, öğrencilerin din eğitimi derslerinde bilgi aktarımının ötesin-de anlam arayışı, gündelik yaşama dair rehberlik ve manevi gelişim beklentisi taşıdıklarını göstermektedir. Ayrıca öğrenciler, sorgulamaya ve bireysel yorum geliştirmeye imkân tanıyan yaklaşımlara daha fazla ihtiyaç duyduklarını vurgulamışlardır. Din eğitiminin mevcut uygulamalarında teorik bilgiye ağırlık verilmesi, öğrencilerin bireyselleşen dindarlık süreçleriyle tam anlamıyla örtüşmemektedir. Sonuç olarak araştırma, din eğitiminin bireysel farklılıkları ve gençlerin anlam arayışlarını dikkate alan daha esnek ve öğrenci merkezli bir yapıya kavuşturulması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler: Din Eğitimi; Bireysel Dindarlık; Gençlik; Maneviyat; Öğrenci Deneyimleri; Öğrenci Beklentileri
The process of individualization in modern societies profoundly influ-ences young people’s perception of religion and their forms of religios-ity. The central problem addressed in this study is that the experiences and expectations of high school students regarding religious education in the context of individualized religiosity have not been sufficiently ex-plored. The purpose of the research is to reveal students’ perceptions of religious knowledge, meaning-making, and educational practices, and to evaluate the extent to which religious education responds to their needs in the context of individualizing religiosity.
The study is based on the assumption that individualization plays a de-cisive role in the development of young people’s religious identity and sense of belonging. Thus, it provides valuable insights for both religious education policies and teaching practices.
Employing a qualitative research design, the study used purposive and snowball sampling methods and conducted semi-structured interviews with students from different types of high schools. The data were ana-lyzed through descriptive and thematic analysis techniques.
Findings indicate that students expect religious education to go beyond the transmission of knowledge and to provide meaning-making, guid-ance for daily life, and support for spiritual development. Moreover, students emphasized their need for approaches that allow questioning and the development of individual interpretations. Current practices, which heavily focus on theoretical knowledge, do not fully align with the processes of individualized religiosity.
In conclusion, the research highlights the necessity for religious educa-tion to adopt a more flexible and student-centered structure that ac-knowledges individual differences and responds to young people’s search for meaning.
Keywords: Religious Education; Individualized Religiosity; Youth; Spiri-tuality; Student Experiences; Student Expectations
İÇ SAYFALAR
