İster beşeri, ister ilâhî olsun, mutlaka her dinin kendine göre kaynakları vardır. Son ilahi din olan İslâm dinin de kendine has kaynakları mevcuttur. Bu temel kaynaklarının başında Kur’ân-ı Kerîm ve Hz. Muhammed’ın (s.a.s.) sünneti gelmektedir. Ancak sünnetin kaynak değeri noktasında Hz. Peygamberin vefatından hemen sonra günümüze kadar tartışmalar devam edegelmiştir. Tarihte neredeyse sünneti toptan reddedenler olmamışken 19. Yüz yıla gelindiğinde sünneti toptan reddedenlerin ortaya çıktığı görülmektedir. Ne var ki, bu tarihsel süreçte hiçbir zaman günümüzdeki gibi şiddetli bir şekilde sünnete karşı sistematik bir reaksiyon gösterilmemiş ve sünnete saldırı olmamıştır. Teknolojinin de etkisi ile sosyal medyada ve sosyal hayatta farklı platformlar oluşturularak sünnetin kaynak değerini tartışmanın merkezine alan çok yönlü çalışmalar sürdürülmektedir. Dolayısıyla gelinen noktada bu mesele sünneti toptan inkâra kadar gelmiştir. Hâlbuki Peygamber’in (s.a.s.) sünnet olmadan İslâm dini anlaşılmaz ve yaşanmaz. Öte yandan, tarih boyunca İslâm uleması İslâm hukuk kaynaklarının en başında Kur’ân ve sünneti kabul etmiş ve bu konuda icma oluşmuştur. Bu çalışmada, sünnetin kaynak değeri üzerinde durulmuş ve sünnet ile sabit olan ibadetlerin neler olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Whether human or divine, every religion has its own sources. The Islamic religion, as the last divine religion, also has its own unique sources. At the forefront of these fundamental sources are the Qur’an and the Sunnah of Prophet Muhammad (PBUH). However, debates regarding the status of the Sunnah as a source have continued from the time of the Prophet’s death until the present day. Although there have never been groups entirely rejecting the Sunnah in history, by the 19th century, those who completely rejected it began to emerge. However, in this historical process, there has never been as intense and systematic a reaction against the Sunnah as we see today, nor has there been such a concerted attack on it. With the influence of technology, various platforms have been created on social media and in society to engage in multifaceted discussions centered around the status of the Sunnah as a source. As a result, the debate has reached the point of total denial of the Sunnah. However, without the Sunnah of the Prophet (PBUH), the Islamic religion cannot be understood or practiced. On the other hand, throughout history, Islamic scholars have accepted the Qur’an and the Sunnah as the primary sources of Islamic law, and a consensus (Ijma) has been established on this matter. This study focuses on the status of the Sunnah as a source and aims to identify the acts of worship that are established through the Sunnah.
İÇ SAYFALAR
